Jak unika się ryzyka – transport dzieci w stanie krytycznym

Poniższe streszczenie dotyczy artykułu omawiającego transport wewnątrzszpitalny pacjentów pediatrycznych w stanie krytycznym. Jednakże, kwestie w nim poruszone świetnie korelują z szeroko pojętą problematyką transportu medycznego dzieci w stanie zagrożenia życia. 

How to Reduce the Risk of Pediatric Critical Care Transport

Autor angielskiego oryginału na blogu partnerskim Journal Feed: dr Vivian Lei

Autor polskiego tłumaczenia/interpretacji: lek. Magdalena Goryszewska. 

ŁYCHA WiEDZY

Transport dzieci w stanie krytycznym wiąże się z istotnym ryzykiem. Klinicyści muszą zdawać sobie sprawę z potencjalnych zdarzeń niepożądanych związanych z transportem wewnątrzszpitalnym i podjąć kroki, by zminimalizować ryzyko ich wystąpienia. 

CZEMU MA TO ZNACZENiE?

Transport dzieci w stanie krytycznym jest często niezbędny w celu wykonania badań diagnostycznych, zabiegów interwencyjnych, operacji chirurgicznych lub przyjęcia na oddział intensywnej terapii.  Jednakże, sam transport stanowi nieodłączne ryzyko z powodu kombinacji różnych czynników, m.in. fizycznego przewożenia pacjenta, zmian w sprzęcie użytym do transportu i przekazywania chorego pomiędzy zespołami. Transport pomiędzy szpitalami jest jeszcze bardziej skomplikowany. 

CO MOŻE PÓJŚĆ NiE TAK?

Był to przegląd systematyczny analizujący niepożądane zdarzenia, do których doszło podczas transportu krytycznie chorych dzieci. 40 artykułów spełniło kryteria włączenia, reprezentując 4,104  transportów pacjentów pediatrycznych. Poniżej zostały podsumowane główne kategorie i przykłady zdarzeń niepożądanych opisanych w analizowanych badaniach:

  • DEKOMPENSACJA ODDECHOWA (najczęstszy problem): hipoksemia, depresja układu oddechowego, bezdech, niepoprawne działanie lub przemieszczenie rurki dotchawiczej, zmiana ustawień respiratora, odma opłucnowa.
  • ZABURZENiA HEMODYNAMiCZNE: tachykardia, bradykardia, hipotensja, przełom nadciśnieniowy, zatrzymanie krążenia, arytmie, konieczność transfuzji. 
  • PROBLEMY ZE SPRZĘTEM: przemieszczenie lub dysfunkcja m.in. pomp infuzyjnych, respiratorów, monitorów, drenów, zgłębników nosowo-żołądkowych, czy wszelkich dostępów naczyniowych, zarówno tych obwodowych jak i centralnych.
  • PROBLEMY Z KOMUNiKACJĄ: niepoprawne przekazanie pacjenta, niekompletna dokumentacja.
  • ZMIANY FiZJOLOGiCZNE: hipotermia (często), gorączka, hiper/hipoglikemia, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe. 
  • BŁĘDY MEDYCZNE: przerwanie wlewów leków wazoaktywnych, błędne podanie leków, niewystarczająca analgosedacja.

Przed prośbą o transport dziecka w stanie krytycznym rozważ przeprowadzenie badań diagnostycznych i procedur interwencyjnych przy łóżku pacjenta, a jeśli musisz go przetransportować, oto 5 sposobów, by zminimalizować ryzyko wystąpienia zdarzeń niepożądanych: 

  1. W jak największym stopniu ustabilizuj pacjenta przed transportem.
  2. Używaj checklist i ustandaryzowanych sposobów komunikacji międzyzespołowej. 
  3. Zabezpiecz sprzęt przed transportem (wkłucia naczyniowe, rurki dotchawicze, dreny itd.)
  4. Upewnij się, że masz ze sobą cały konieczny sprzęt.
  5. Zadbaj o transport przez doświadczony i odpowiednio przeszkolony personel. 

Materiał źródłowy z prasówki fachowej: 

Adverse Events During Intrahospital Transport of Critically Ill Children: A Systematic Review. Anesth Analg. 2020 Oct;131(4):1135-1145. doi: 10.1213/ANE.0000000000004585.

PRAKTYCZNiE

Kasia: Powyższe zagadnienia z powodzeniem da się odnieść zarówno do transportu wewnątrzszpitalnego, jak i przed- czy międzyszpitalnego. Całość sprowadza się do dużo mniej zasobnej wiedzy i doświadczeń w temacie stanów nagłych i krytycznych u dzieci. Są one zdecydowanie o wiele rzadsze niż u dorosłych. Dlatego też coraz więcej ośrodków na świecie tworzy zespoły dedykowane do transportu tejże grupy pacjentów. Tzw. Pediatric/Neonatal Critical Care Transport Teams powstają przy szpitalach pediatrycznych oraz oddziałach intensywnej terapii. Ich procedury oraz przeszkolenie nastawione są wyłącznie na pacjenta pediatrycznego, co z powodzeniem minimalizuje ryzyko zdarzeń niepożądanych oraz błędów ludzkich. Niby mawia się, że małe dzieci, to mały kłopot, jednakże w przypadku stanów nagłych i krytycznych w medycynie pediatrycznej, te maleńkie rurki, dreny czy mini dawki leków, potrafią stwarzać gigantyczne problemy. Niestety, właśnie w tych sytuacjach zdarza nam się popełniać największe błędy! 

+ posts
+ posts

🇵🇱 Jak to kobitka w medycynie ratunkowej – zwariowana, szalona, politycznie niepoprawna i najzwyczajniej mówi co myśli! 😳 Mama dwójki najcudowniejszych dzieciaków po słońcem – Zuzi i Dominika! Kocham uczyć - zwłaszcza USG!

🇺🇸 Typical woman in emergency medicine. Million ideas every minute, some politically incorrect 🤯. Mom of 2 greatest kids on 🌎! Love to teach POCUS, especially to EMS ❤ Family 🚑 🚁

Leave a Reply